هیات استانداردهای حسابرسی (ASB) استاندارد مربوط به مسئولیتهای حسابرسان در قبال تقلب را تصویب کرد
هیات استانداردهای حسابرسی AICPA استاندارد SAS 151 را برای تقویت مسئولیتهای حسابرس در قبال تقلب تصویب کرد. این مصوبه بر افزایش تردید حرفهای، ارزیابی دقیقتر ریسک و بهبود ارتباطات تأکید دارد. مسئولیت اصلی پیشگیری و کشف تقلب همچنان بر عهده مدیریت و مسئولان راهبری واحد تجاری باقی میماند.
استاندارد جدید الزامات بیشتری برای بررسی برنامههای افشاگرانه و واکنش به موارد مشکوک تعیین میکند. اجرای این ضوابط برای دورههای مالی منتهی به دسامبر ۲۰۲۸ به بعد الزامی خواهد بود. هدف نهایی این تغییرات، ارتقای کیفیت حسابرسی و اطمینان از شفافیت صورتهای مالی در برابر تحریفهای بااهمیت است.
هیات استانداردهای حسابرسی AICPA استاندارد جدیدی را تصویب کرد که مسئولیتهای حسابرسان را در قبال تقلب یا موارد مشکوک به تقلب در حسابرسی صورتهای مالی، تقویت و شفافسازی میکند.
بیانیهی استانداردهای حسابرسی (SAS) شماره ۱۵۱ با عنوان «مسئولیتهای حسابرس در قبال تقلب در حسابرسی صورتهای مالی»، رویههای حسابرسی مربوط به تقلب را تقویت کرده و در عین حال تأکید میکند که مدیریت و مسئولان راهبری یک واحد تجاری، همچنان مسئولیت اصلی پیشگیری و کشف تقلب را بر عهده دارند.
این استاندارد جدید، الزامات دقیقتری را برای ارتقای «تردید حرفهای» (Professional Skepticism)، ارزیابی ریسک تقلب، مستندسازی، ارتباطات، و نحوهی واکنش حسابرس در صورت شناسایی یا احتمال تقلب تعیین کرده است. آنچه بدون تغییر باقی مانده، «تعریف تقلب» و «هدف کلی حسابرس» مبنی بر کسب اطمینان معقول از است که صورتهای مالی عاری از تحریف بااهمیت (ناشی از تقلب یا اشتباه) هستند.
جنیفر برنز (Jennifer Burns)، حسابدار رسمی و حسابرس ارشد AICPA گفت: «برای حسابرسان بسیار حیاتی است که در طول کل فرایند حسابرسی، نسبت به احتمال وقوع تقلب هوشیار باشند. این استاندارد بر اهمیت اتخاذ تردید حرفهای تأکید کرده و دستورالعملهای شفافتری را برای نحوهی واکنش حسابرسان در صورت شناسایی یا ظن به تقلب ارائه میدهد.»
بیانیهی استاندارد شماره ۱۵۱ در ماه اکتبر منتشر خواهد شد و برای حسابرسی صورتهای مالی مربوط به دورههایی که در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۲۸ یا پس از آن پایان مییابند، لازمالاجرا خواهد بود. اجرای زودهنگام این استاندارد نیز مجاز است.
موارد اصلی استاندارد جدید:
- ارتقای فرایند شناسایی و ارزیابی ریسک: با به کارگیری این استاندارد در هنگام انجام رویههای ارزیابی ریسک مطابق با بخش ۳۱۵ استاندارد AU-C، فرایند شناسایی و ارزیابی ریسک مرتبط با تقلب بهبود مییابد.
- بررسی برنامه افشاگران (Whistleblower): حسابرس را ملزم میکند تا در صورت وجود برنامهی گزارشگری تقلب در واحد تجاری، آن را بشناسد؛ این موضوع شامل درک نحوهی برخورد مدیریت و مسئولان راهبری با گزارشهای دریافتی از طریق این برنامه است.
- افزایش الزامات واکنشی و ارتباطی: این استاندارد، الزامات جدیدی برای نحوهی پاسخدهی حسابرسان در صورت شناسایی یا شک به تقلب وضع کرده و الزامات گستردهتری را برای برقراری ارتباط با مدیریت و مسئولان راهبری تعیین میکند.
- تداوم مفروضات قبلی: فرض وجود ریسک تقلب در «شناسایی درآمد» را بدون تغییر باقی گذاشته و حسابرسان را ملزم میکند تا تعیین کنند کدام نوع از معاملات درآمدی یا ادعاهای مرتبط (Assertions)، منجر به چنین ریسکهایی میشوند.